شب آفتابی 2

دریافت

shabeaftaby2 — Sun, 29 Apr 2007 20:43:18 GMT

پنجره ناگهان پر شد از شب،

شبی تهی از صداهای پر سکوت .

داشتم با همه جنبش هایم مثل آبی راکد

آرام آرام داشتم لرد میبستم در گودالم.

گوش دادم به همه زندگیم

لحظه ای فانی را چرخ زنان میپیمود

و روان میشد بر سطح فراموشی...

آه ، من پر بودم از شهوت ــ شهوت مرگ

سینه ام از احساسی سرسام آور تیر کشید.

آه ، من به یاد آوردم روز بلوغم را

که همه اندامم

باز میشد در بهتی معصوم...

در حباب کوچک روشنایی خود را

در خطی لرزان خمیازه کشید.

باغ آینه

shabeaftaby2 — Thu, 19 Apr 2007 00:09:18 GMT

گهواره های خسته گی

از کشاکش رفت و آمد ها

باز ایستاده اند.

فریادهای عاصی آذرخش ـ

هنگامی که تگرگ

در بطن بی قرار ابر

نطفه می بندد.

فریاد من همه گریز از درد بود

چرا که من در وحشت انگیز ترین شبها آفتاب را به دعایی

نومیدوار طلب میکرده ام

تو از خورشید ها آمده ای از سپیده دم ها،

از آینه ها و ابریشمها آمده ای.

در خلئی که نه خدا بود و نه آتش...

در فاصله ی دو مرگ

در میان دو تنهایی...

شادی تو بی رحم است و بزرگوار.

من برمی خیزم !

آینه یی برابر آینه ات میگذارم

تا با تو ابدیتی بسازم.

قرن ما...

shabeaftaby2 — Sat, 14 Apr 2007 22:03:25 GMT

زمان صمیمانه ناراحت است.

ناراحت تر از زمان ، زمین.

قرن ما ، جوانترین همه قرون است

با چین و چروک کهولت گذشته، بر جبین.

قرن ما، قرن حنجره هاست

حنجره توپ.حنجره ی خمپاره ها!...

حنجره ی قافیه ی از یاد رفته ی شعرهای آواره...

حنجره ی نیمه شب احتیاج پاره پاره...

حنجره ی هیچ،حنجره ی پوچ.

قرن ما ، قرن عصیان هدف بی جهت است

قرن ما، بی جهت ترین قرون است

قرن ما، قرن خنده های بی جهت

اشگهای بی جهت

و در تصادم عدم جهت ها.

قرن ما ، قرن جهت ناپذیر جنون است

قرن ما اشک نیست!...

خنده هم نیست!...

قرن ما خون زمین نیست.

تابع زمین نیست

تابع آسمان هم نیست

قرن ما، بازیچه ی مستی مصلحت آمیز زمان است. کارو

shabeaftaby2 — Sat, 07 Apr 2007 00:37:18 GMT

در زمینی که زمان کاشت مرا ،

گل زیبایش، به جز خار نبود،

قتل و سوداگری مرگ و شرف

حسرتا، بهر کسی عار نبود.

زار و محکوم و گرفتار کسی،

که به این عار، گرفتار نبود.

... دوست دارم

shabeaftaby2 — Sun, 01 Apr 2007 22:50:43 GMT

من" سکوت "را دوست دارم ، به خاطر

" ابهت بی پایانش..."

" فریاد " را می پرستم ،به خاطر

" انتقام گمگشته در عصیانش ..."

" فردا " را دوست دارم به خاطر

غلبه اش بر " فلک کجمدار..."

" پاییز " را می پرستم ، به خاطر

" عدم احتیاج " عدم اعتنایش به بهار...

" آفتاب " را دوست دارم به خاطر

" وسعت روحش..." که شب ناپدید می شود ،

تا ماه فراموش کند

حقیقت تلخی را که از او نور میگیرد.

فقر

shabeaftaby2 — Fri, 30 Mar 2007 22:57:22 GMT

از رنجی خسته ام که از آن من نیست

بر خاکی نشسته ام که از آن من نیست

با نامی زیسته ام که از آن من نیست

از دردی گریسته ام که از آن من نیست

از لذتی جان گرفته ام که از آن من نیست

به مرگی جان میسپارم که از آن من نیست.

دنیای بی وفا

shabeaftaby2 — Sun, 25 Mar 2007 22:02:20 GMT

در شهری که در آن عصا از کور می دزدند،

من از خوش باوری ،

محبت جستجو کردم.

زندگی

shabeaftaby2 — Tue, 20 Mar 2007 22:10:18 GMT

زندگی هیچ نیست

اندوخته بی دوام لحظه هاست...

مرگ انسانیت

shabeaftaby2 — Thu, 01 Mar 2007 23:04:45 GMT

قانون همانند تار عنکبوتیست ،

که قوی از آن می گذرد و ضعیف در آن می ماند .

فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست ،

فرض کن جنگل بیابان بود ، از روز نخست ،

در کویری سوت و کور ،

وای !،

جنگل را بیابان میکنند ،

دست خون آلود را از پیش چشمان خلق ،

دور می کنند .

آنچه این نامردمان ،

با جان انسان میکنند ،

هیچ حیوانی به حیوانی نمی دارد روا .

صحبت از پژمردن یک برگ نیست ،

صحبت از مرگ قناریست ،

در پشت میله های تاریکش ،

که با سکوتش ، فریاد می کشد ،

چه کسی خواهد دید ،

مردن بی گناه یک قناری را،

صحبت از مرگ انسانیت است .