پنجره ناگهان پر شد از شب،

شبی تهی از صداهای پر سکوت .

داشتم با همه جنبش هایم مثل آبی راکد

آرام آرام داشتم لرد میبستم در گودالم.

گوش دادم به همه زندگیم

لحظه ای فانی را چرخ زنان میپیمود

و روان میشد بر سطح فراموشی...

آه ، من پر بودم از شهوت ــ شهوت مرگ

سینه ام از احساسی سرسام آور تیر کشید.

آه ، من به یاد آوردم روز بلوغم را

که همه اندامم

باز میشد در بهتی معصوم...

در حباب کوچک روشنایی خود را

در خطی لرزان خمیازه کشید.