قانون همانند تار عنکبوتیست ،

 که قوی از آن می گذرد و ضعیف در آن می ماند .

فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست ،

فرض کن جنگل بیابان بود ، از روز نخست ،

در کویری سوت و کور ،

وای !،

جنگل را بیابان میکنند ،

دست خون آلود را از پیش چشمان خلق ،

دور می کنند .

آنچه این نامردمان ،

با جان انسان میکنند ،

هیچ حیوانی به حیوانی نمی دارد روا .

صحبت از پژمردن یک برگ نیست ،

صحبت از مرگ قناریست ،

در پشت میله های تاریکش ،

که با سکوتش ، فریاد می کشد ،

چه کسی خواهد دید ،

مردن بی گناه یک قناری را،

صحبت از مرگ انسانیت است .